مؤمن در نمازش مىايستد ، خداوند به او مىنگرد ( يا فرمود : خدا به او روى مىآورد ) تا آن گاه كه باز گردد و سايه رحمت را از بالاى سرش تا كرانه آسمان بر او مىگسترد و فرشتگان ، اطرافش را تا كرانه آسمان مىگيرند و فرشته‌اى بر بالاى سرش گمارده مىشود كه به او مىگويد : " اى نمازگزار ! اگر مىدانستى چه كسى به تو مىنگرد و با چه كسى مناجات مىكنى ، روى نمىگرداندى و هرگز از اين جا نمىرفتى " . 7559 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به ابو ذر : اى ابو ذر ! هيچ مؤمنى به نماز نمىايستد ، جز اين كه از او تا عرش ، نيكى نثارش مىشود و فرشته‌اى بر او گمارده مىگردد كه ندا در مىدهد : " اى پسر آدم ! اگر مىدانستى چه در نمازت به دست مىآورى و با كه مناجات مىكنى ، نه ملول مىگشتى و نه روى مىگرداندى " . 7560 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هنگامى كه بنده در نماز مىايستد ، نيكى و احسان بر سرش پاشيده مىشود ، تا آن گاه كه ركوع كند . پس هنگامى كه ركوع كرد ، رحمت الهى او را بالا مىبرد تا سجده كند و سجده كننده بر درگاه خداوند متعال سجده مىكند . پس درخواست مىكند و اشتياق مىورزد . 7561 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : [ براى نمازگزار ] سه ويژگى است : رحمت الهى ، او را از كف پايش تا كرانه آسمان در بر مىگيرد ؛ و فرشتگان از روى سرش تا كرانه‌هاى آسمان ، گرداگرد او را مىگيرند ؛ و فرياد كننده‌اى ندا در مىدهد : " اگر مناجات كننده مىدانست با كه مناجات مىكند ، باز نمىگشت " . 7562 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : فرشتگان ، پيوسته بر بنده درود مىفرستند ، تا آن گاه كه در نمازگاهش نماز مىخواند و برنخاسته يا حَدَثى از او سر نزده است ، فرشتگان مىگويند : " خدايا ! او را بيامرز و بر او رحمت آور " .